Paschtoueschgaass (Stad Lëtzebuerg)

Vu Wikipedia
Wiesselen op: Navigatioun, sichen
Rue du Curé
Luxembourg, rue du Curé Paschtoueschgaass - nom de rue.JPG
Numm lb: Paschtoueschgaass
en Deel: Mamergaass
fr: Rue du Curé
Fréieren Numm fr: Rue Mamer,
Rue Neuve,
Rue de la Constitution
Längt ca. 175 m
Gemeng Lëtzebuerg
Uertschaft Lëtzebuerg
Quartier Uewerstad
Postcode 1368
Koordinaten 49° 36’ 40.7’’ N
     06° 07’ 51.6’’ O

D'Paschtoueschgaass (op Franséisch Rue du Curé) an der Stad Lëtzebuerg ass eng Strooss an der Alstad, déi südlech vun a parallel zu der Groussgaass, den nërdlechen Deel vum Krautmaart an den Ufank vun der Fleeschiersgaass mat der Plëss d'Arem verbënnt. Si ass zanter de spéiden 1980er Joren Deel vun der Foussgängerzon.

Geschicht[änneren | Quelltext änneren]

Den eelsten Deel vun der Paschtoueschgaass deen tëscht dem Gruef (rue du Fossé) an dem Krautmaart läit, heescht Mamergaass, no der Famill vum Mameranus. Dësen Deel vun der Strooss (rue Mamer) gouf 1925 mat an d'Paschtoueschgaass abezunn[1].

Bis ongeféier 1671 huet déi haiteg Paschtoueschgaass zu der Monterey-Strooss gehéiert, duerno gouf se Nei Gaass oder Nei Strooss (Neugasse, Rue Neuve) genannt, a 1795 krut se den Numm Rue de la Constitution. Den Numm Paschtoueschgaass krut d'Strooss eréischt 1854, nom Paschtoueschhaus, dat do steet,[2] den alen däitschen Numm ass „Pastorsgasse” [3]. Ënner der däitscher Besatzung (1940 - 1944) huet d'Strooss „Pastorengasse” geheescht[4].

Gebaier[änneren | Quelltext änneren]

D'Paschtoueschhaus, haut Nr. 30, gouf 1691-1695 vum Paschtouer Antoine Feller baue gelooss.[2]

Dat haitegt Haus Nr. 3 ass de fréiere Bëschofspalais. Et gouf 1847 vun der Witfra Victoire Dieudonné de Geisen der Stad Lëtzebuerg vermaach, mat der Oplo, datt den héchste Geeschtleche vun der Kathoulescher Kierch dra wunne sollt. 1897 huet d'Stad et un de Staat ofgetrueden. 1860 huet de Provikar a spéidere Bëschof Nicolas Adames dra gewunnt, an no him d'Bëscheef Jean Koppes, Pierre Nommesch, Joseph Philippe a Léon Lommel. D'Haus geet duerch bis an d'Lantergässel (Nr.3).[2]

Am Haus dat haut op der Nr. 5 ass hat den Drécker a Libraire André Chevalier zanter 1693 säi Betrib, deen iwwer e puer Generatioune weiderverierft a -gefouert gouf.[2]. Haut (2011) huet de Service informatique vun der Bourse vu Lëtzebuerg seng Büroen am dësem Gebai.

1854 huet d'Gemeng Lëtzebuerg e Gebai op der Südsäit opkaf, dat ofgerappt an 1856 duerch den iwwerdaachte Passage op de Knuedler ersat gouf. Dëst Gebai ass 1884 verbrannt, mä gläich drop erëm opgebaut ginn.[2]

D'Haus am rosae Sandsteen op Nummer 10, Maison Link genannt, gouf vum Architekt Jean-Pierre Koenig (1870-1919) am Jugendstil entworf a baue gelooss.[5]

Déi uewendriwwer ernimmte Gebaier, an nach e puer aner an dëser Strooss, stinn op der Lëscht vun de klasséierte Monumenter:

  • D'Gebaier op den Nummeren 1, 3, 5, 5a, 10, 14+16 an 30 mat den Terrainen déi dozou gehéieren, stinn zanter dem 5. Mee 1978 um Inventaire supplémentaire;
  • d'Gebaier op Nummer 3 an Nummer 10 goufen doriwwer eraus den 11. September 2009, respektiv den 18. Januar 2013 als national Monumenter klasséiert;
  • d'Gebai op Nummer 40 gouf de 17. Juni 2011 als nationaalt Monument klasséiert.

Biller vun de klasséierten Haiser[änneren | Quelltext änneren]

Kuckt och[änneren | Quelltext änneren]

Um Spaweck[änneren | Quelltext änneren]

Commons: Paschtoueschgaass – Biller, Videoen oder Audiodateien


Referenzen[Quelltext änneren]

  1. „Neubenennung von Strassen der Stadt Luxemburg“ am Luxemburger Wort, Nummer 155, 4. Juni 1925, S. 11
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Evy Friedrich: "Ein Überblick über die Verschönerungsarbeiten an der Plëss." In: ons stad Nr.19, 1985, S.4-7.
  3. Clomes: Versuch einer statistisch-geographischen Beschreibung des Grossherzogtums Luxemburg. In:Programm ausgegeben am Schlusse des Schuljahres 1839/1840 / Königlich-grossherzogliches luxemburgisches Athenäum = Programme publié à la clôture de l'année scolaire 1839/1840 / Athénée royal grand-ducal de Luxembourg. - Luxembourg 1840, S. 18 (1-42)
  4. Guy May, 2002. Die Straßennamen der Stadt Luxemburg unter deutscher Besatzung (1940-1944). Ons stad 71: 30-32.
  5. Muriel De Groef: "L'Art Nouveau au fil des mots…" in ons stad 95/2010, S.12-15.